ADHD en de rol van voeding
ADHD lijkt een trendy aandoening. Twintig jaar geleden had vrijwel niemand er ooit over gehoord, terwijl nu ieder (zeer) druk basisschoolkind algauw het predicaat ADHD’er opgedrukt krijgt. En plotseling worden ook allerlei volwassenen met bepaald afwijkend gedrag als ADHD’er aangemerkt.
ADHD
De aandoening ADHD (voluit: ‘attentiondeficit and hyperactivity disorder’ ofwel aandachtstekort- en hyperactiviteitsstoornis) wordt echter al vanaf begin van de vorige eeuw beschreven. Aanvankelijk werd het ‘minimal brain damage’ genoemd, omdat men ervan uitging dat een hersenbeschadiging de oorzaak was. Later maakte dit plaats voor ‘minimal brain dysfunction’, omdat duidelijk werd dat de hersenfunctie verstoord was, maar dat hier geen trauma aan ten grondslag hoefde te liggen. Eind jaren tachtig van de vorige eeuw werd deze aandoening voor het eerst aangeduid als ADHD. Er bestaan echter verschillende varianten. Hoewel de hyperactiviteit sterk op de voorgrond staat, zijn er ook ADHDkinderen die niet superdruk zijn, maar bij wie het aandachtstekort het belangrijkste kenmerk is. Met aandachtstekort wordt bedoeld dat het kind te weinig aandacht heeft voor zijn of haar omgeving of zaken die van belang worden geacht, zoals bij de les blijven in de klas.
Kenmerken
Niet alleen aandachtstekort en hyperactiviteit staan op de voorgrond bij ADHD, ook impulsiviteit speelt een rol. Het aandachtstekort komt tot uiting doordat ADHD’ers onvoldoende aandacht schenken aan de omgeving; ze kunnen hun aandacht niet goed richten op een bepaald iets en zijn snel afgeleid. Kenmerkend voor de hyperactiviteit is lichamelijke en innerlijke onrust en impulsief gedrag. Het is moeilijk voor hen om stil te zitten. Een drukke omgeving of een stressvolle situatie kan dit verergeren. Op dat soort momenten hebben de hersens immers meer prikkels te verwerken en daar hebben ADHD’ers moeite mee. De ADHD’er wordt dan aangezet tot handelingen en is daar moeilijk van af te brengen. Het onderscheid tussen belangrijke en minder belangrijke zaken is voor hen niet altijd even duidelijk waardoor verkeerde prioriteiten worden gesteld. Er zijn ADHD’ers bij wie het aandachtstekort het belangrijkste kenmerk is, bij anderen staat vooral het hyperactieve en impulsieve gedrag op de voorgrond, maar in de meeste gevallen spelen alle drie deze kenmerken een rol.
Lees verder in Lijfblad 08-2009
Volg ons