Weer naar school, de hoofdluis ook
Een eerste schooldag is altijd spannend. Maar minder leuk wordt het als na de vakantie iedereen weer behandeld moet worden voor hoofdluis. Een onschuldig diertje dat veel commotie kan aanrichten.
Luciferkopje
De hoofdluis is een klein diertje, niet groter dan een luciferkop. Hij is blauwgrijs tot bruin van kleur en is daardoor redelijk gecamoufleerd in allerlei kleuren haar. Hoofdluizen leven van bloed dat uit de hoofdhuid wordt gezogen. Daarom leven ze vlakbij de huid en leggen ze daar ook de eitjes.
Neten
Deze witte tot gelige ingekapselde eitjes (neten) worden door de vrouwtjesluis op de haaraanzet geplakt. Het ziet er een beetje uit als roos, met als verschil dat roos loslaat wanneer je met de handen door het haar woelt. Neten doen dit niet. Naarmate het haar groeit, komt het eitje steeds meer van de hoofdhuid af te liggen. Komen ze een halve centimeter boven de haaraanzet, dan zijn de eitjes meestal al uitgekomen. Een vrouwtjesluis legt acht eitjes per dag, die binnen zeven tot tien dagen uitkomen. Dan duurt het weer zeven tot tien dagen voordat ze volwassen zijn en zich voort kunnen planten. Zodra de eitjes zijn uitgekomen, begint de hoofdluis al met het opzuigen van bloed uit de hoofdhuid.
Jeuk
Wanneer een hoofdluis (of een andere luis) bloed opzuigt, komt er speeksel in de huid en daardoor ontstaat de jeuk. Van één hoofdluis heb je vaak niet zo heel veel last. Pas wanneer de luizen zich flink hebben vermenigvuldigd, wordt de jeuk erger en zal de neiging tot krabben toenemen. Helaas raakt de hoofdhuid mede daardoor geïrriteerd en gaat rode vlekken en soms korstjes vertonen op plekken waar de huid is stuk gekrabd. Bij overmatig krabben kan luizeneczeem of een huidontsteking ontstaan.
Lees verder in Lijfblad 7-2009
Volg ons